Ik ben Robert Jansen, docent en ontwikkelaar op de Chr.Hogeschool Windesheim (Opleidingen Speciale Onderwijszorg) in Zwolle. Ik ben sinds 2004 werkzaam bij de OSO. Voordien was ik intern begeleider op een Montessorischool in Apeldoorn.
Omgaan met verschillen heeft mij altijd bijzonder geďnspireerd. Ik heb verschillen altijd gezien als een gegeven en niet als een keuze. Dit is ook de reden dat ik in Apeldoorn met een enthousiast team een reguliere basisschool stapsgewijs omgebouwd tot een Montessorischool.  Binnen de montessorimethode is het omgaan met verschillen essentieel. In een school die kinderen met verschillende onderwijsbehoeften op de juiste manier opneemt, zullen deze verschillen gewaardeerd worden. Willen we inclusief onderwijs een kans geven die het verdient, dan moeten we hoe dan ook om kunnen en willen gaan met verschillen en deze verschillen niet als een bedreiging, maar juist als een uitdaging zien. Ik ben ervan overtuigd dat wanneer het onderwijs verandert in de richting van inclusief onderwijs de samenleving ook gaat veranderen. Immers kinderen die samen leren, leren ook samen te leven! Bij inclusie gaat het volgens mij niet alleen om sociale inclusie. Het is niet voldoende om het kind alleen sociaal te includeren. Het is ook belangrijk om kinderen gereedschappen mee te geven om beter te leren denken. Deze gereedschappen bevorderen de zelfstandigheid. Dit is een noodzakelijke voorwaarde om een volledige inclusie van het kind te realiseren. Goede begeleiding is daarbij essentieel. Deze begeleiding moet erop gericht zijn om het leren denken te ontwikkelen en sociale regels aan te leren. Kinderen moeten begeleid worden om te leren omgaan met elkaar. Ze moeten verschillen leren begrijpen en waarderen. Belangrijk is ook om kinderen met ontwikkelingsachterstanden of handicaps zich leren te gedragen in een groep.
Ik ben mij ervan bewust dat dit veel van de leerkracht vraagt die voor de klas staat. Juist hierin zie ik een geweldige uitdaging. Inclusief onderwijs geeft te veel stress wanneer het niet goed georganiseerd is en wanneer de leerkrachten er niet met hart en ziel in staan.
Inclusief onderwijs draagt bij aan een inclusieve samenleving. Een samenleving die uitgaat van verscheidenheid en verschillen respecteert. Een samenleving die mogelijkheden biedt voor deelname aan en betrokkenheid bij de eigen omgeving.
 Ik ben Bert van Velthooven, docent bij Windesheim Opleidingen Speciale Onderwijszorg te Zwolle. Ik ben in het onderwijs begonnen als leerkracht op een school voor Moeilijk Lerende Kinderen in Amsterdam Noord. Daarna heb ik in Amsterdam Oost gewerkt met vroegtijdig schoolverlaters. Vervolgens ben ik in Utrecht gaan werken op een school voor Zeer Moeilijk Opvoedbare Kinderen, eerst als leerkracht, daarna als intern begeleider en vervolgens als ambulant begeleider. In deze verschillende functies heb ik kunnen zien, horen en voelen hoeveel inspanning docenten en scholen leveren om "lastige" leerlingen te begeleiden. En hoeveel moeite het vaak kost. Veel docenten en scholen zijn bereidwillig en gemotiveerd maar voelen zich niet voldoende toegerust voor het begeleiden van deze leerlingen. Na enkele minder prettige ervaringen wordt het vaak moeilijker om open te blijven staan voor deze leerlingen. Ik heb ervaren dat er vaak niet zo heel veel nodig is om docenten op een positieve manier te laten kijken naar deze leerlingen. Als deze “knop” om gaat vergroot dat sterk de mogelijkheden om deze leerlingen te begeleiden. Voor mij een teken dat er kansen zijn om ook deze leerlingen regulier onderwijs aan te bieden. Hiervoor zal het onderwijs de hand moeten reiken en durven het onderwijssysteem zelf ter discussie te stellen. Vanuit deze interesse heb ik de opleiding MA Special Educational Needs gevolgd. De nadruk binnen deze opleiding lag op Inclusief Onderwijs. Onder andere de door mij omschreven ervaringen met leerlingen, docenten en scholen hebben mij tot een groot en tegelijk kritisch voorstander van Inclusief Onderwijs gemaakt.
| 
